دیکارمو شناسنامه اش قلابی بود . شرح حالی که عادل فردوسی پور از دی کارموی برزیلی بازیکن تازه وارد پرسپولیس در برنامه ۹۰ ارایه داد حکایت از این داشت که وی علی رغم تبلیغ باشگاه که او را یک گلزن قهار در سری الف باشگاههای برزیل معرفی کرده بود با ۱۹ گل در ۲۲ بازی - بازیکنی معمولی ان هم در محله های برزیل است بازیکنی که ۷۰۰ میلیون تومان بنا به برخی گزارشات برای باشگاه آب خورده . و جای بسی شگفتی است که پر طرفدارترین باشگاه ایرانی در بازار نقل و انتقالات بین المللی ضربه می بیند هر چند به نظر این جانب به عنوان یک هوادار فوتبال دی کارمو آن قدر ها هم بازیکن بدی نیست ولی قطعا در آرمانی ترین شرایط بیش از ۲۰۰ میلیون تومان نمی ارزد و کلاهی گشاد بر سر پرسپولیس . و اما عادل خان فردوسی پور و برنامه ۹۰ و یکبار دیگر پرده نمایی از ماجرایی که شاید فقط در فوتبال ما و در مملکت ما رخ می دهد و نکته قابل بحث این که وقتی مطبوعات در خدمت سلامت محیط باشند و وقتی فضای انتقاد  باز باشد آن چنان که در فوتبال ما به دلیل جایگاه خاصش فضای بحث و بررسی باز است -البته خطوط قرمزها هم تا حدودی که نه حتما  وجود دارد-  به روشن شدن بسیاری از مسایل کمک می کند و امکان پیشرفت مهیاتر و جای جولان برای سود جویان و معرکه بگیران کم و کمتر می شود .عادل فردوسی پور و برنامه اش ۹۰ شاید صریح ترین  صادق ترین و حرفه ای ترین برنامه صدا و سیمای ایران است و همین عامل به همراه فاکتور عامه پسند فوتبال برنامه اش را تبدیل به موفقترین برنامه این سالهای کشور کرده است . 

می خوام بازم بچه بشم / سفر کنم به شهر عشق / به جایی که بچه بد / جریمه هاشو می نوشت

    به روزگاری که پدر / به قامتش خمی نبود / تو قلب این بچه تخس / نه غصه و غمی نبود

نوازشای مادری که زیر خاک نرفته بود / برای مادر هیشکسی / فاتحه ای نخونده بود

می خوام برم ولم کنید / زنجیرمو پاره کنکم / عقربه های ساعت و / دوباره واروونه کنم

می خوام بازم بچه بشم / برم به شهر کودکی / به بازی الک دولک / بستنی عروسکی

بستنی چوبی 5 تومان / کرایه تاکسی 5 ریال / با پیکان زرد بابا / تابستونا بریم شمال

سجاده مادربزرگ / پر می شد از عطر دعا / غروب می پیچید تو خونه بوی گل یاس و خدا

چشم و دل همسایه  ها / رنگ برادری می داد / ترازوهای زندگی رای به برابری می داد

هیشکی تصور نمی کرد / دنیا یه روز وارونه شه / ضعیف و که له می کنن / بگن بابا قانونشه

کدوم صدای نابه کار / غروب و خاکستری کرد / کدوم نوازنده غم / جونیامو هجی کرد

اون بی صفت کی بود که هی / جونیامونو گرفت / گفت که بیا گازش بده / این موتور و می ری بهشت

اخبار 20:30 نگفت / کی بود که شبنامه می داد / به سوگ شعر بی هوا / پیغام تسلیت می داد

می خوام بازم بچه بشم / یه بچه لوس و ننر / تولد هفت سالگی / مامان می گه / کیک و ببر

ساعت 5 عصر که شد / برنامه کودک ببینم / به جای اخبارای جنگ / چند تا عروسک ببینم

فرشته مهربونی بود / که ورد عاشقی می خوند / پینوکیو آدم می شد / پدر ژپتو نمی مرد

مخمل بد ذات خپل / ته دلش یه قلبی داشت / با اون همه دوز و کلک / مادربزرگ و دوست می داشت

می خوام بازم بچه بشم / برم به شهر کودکی / جمعه ها با همبازیا / بازی سه راه رودکی

......................................................................

تلفن من زنگ می زنه / می پرم از خواب خودم / تو آینه می بینم یه هو / که ریخته موهای سرم

کت و کراوات و یه شعر / میون جمع شماها / می گن یه جشنه واسه ریختن عمر شماها

داد می زنن می گن حالا / شدی دیگه یه پا پزشک / آخ به سلامتی جمع  / چیپس و فلافل و زرشک 

یهو همینا همه بد می شن

می شن ادمکای خیلی خفن

فکر نکنی یهو که خیلی کمن

نه تازه زیادن به مولا

نگا نکن جلوت می شن دولا

زیراب تو می زن بی ریا

میگن ماییم از نسل آریا

بقیشو مینویسم بعدا

حالم بهم می خوره رسما

اسمشونو شکلشونو ریختشون

همش به خاطر یه لقمه نون

...